Suzan Van den Bossche
Ondernemen via Instagram, zonder strategie maar met echtheid
In deze aflevering maken we kennis met Suzanne, de vrouw achter het natuurlijke zeep- en verzorgingsmerk Smeer. Haar ondernemersverhaal begon niet met een strak plan, maar met nieuwsgierigheid en intuïtie. Jarenlang werkte ze in het onderwijs, tot ze zich eerder impulsief inschreef voor een opleiding tot herborist. Die keuze bleek achteraf een belangrijk kantelpunt. Ze ontdekte de wereld van planten en natuurlijke ingrediënten, verhuisde van de stad naar een groenere omgeving en begon te experimenteren met het maken van haar eigen verzorgingsproducten.
Wat startte als een kleine hobby, zeep maken voor haar pasgeboren dochter, groeide langzaam uit tot een eigen merk. Vandaag runt Suzanne Smeer volledig alleen. Ze maakt al haar producten zelf, van zeep en shampoobars tot geurblokjes en bruisballen. Die keuze om een eenvrouwszaak te blijven is bewust. Voor haar is het belangrijk dat haar onderneming in balans blijft met haar leven en gezin.
Haar manier van ondernemen wordt sterk bepaald door waarden zoals authenticiteit, kwaliteit boven kwantiteit en een vorm van slow living. Suzanne gelooft dat een bedrijf niet altijd sneller of groter moet groeien. Ze vergelijkt haar onderneming soms met haar kinderen: groei mag organisch gebeuren, op het juiste moment en zonder forceren.
Instagram speelt een belangrijke rol in haar verhaal. Daar deelt ze beelden van haar atelier, haar maakproces en stukjes van haar dagelijkse leven, vaak met een flinke dosis humor en spontaniteit. Op die manier bouwde ze een community van meer dan 13.000 volgers op, niet door een uitgewerkte strategie, maar door gewoon zichzelf te blijven.
Het gesprek laat zien dat ondernemen niet altijd groots of complex hoeft te zijn. Soms ontstaat het mooiste wanneer je vertrekt vanuit passie, blijft trouw aan je waarden en groeit op een tempo dat voor jou klopt.
“Come make soap with me”
Slogan ‘fuck that shit’. Er moet punch inzitten. Ik zou die quote misschien niet op mijn poster zetten, maar het moet er wel inzitten. Ik denk dat je mezelf op de poster ziet, maar ik denk dat mijn leven met mijn kinderen sowieso op één staan. Mijn gezin en mijn pot zeep. Gewoon een stuk zeep, maar niet perse mij.
